ناحیه اصلی منو
ناحیه منو

| سایت خبری نکته نیوز

امروز : پنجشنبه, ۲۷ مهر , ۱۳۹۶ ، ساعت : ۱۸:۱۲
مکان فعلی شما : صفحه اصلی / بهداشت و تغذیه, علمي > شناخت عوامل گرم شدن زمین و راه مقابله با آن

شناخت عوامل گرم شدن زمین و راه مقابله با آن

بررسی راهکار های مقابله با گرم شدن زمین   این روزها هوا آنقدر گرم است که در خانه زیر کولر ماندن گاهی اوقات ارزش آن را دارد که به خاطر آن حتی یک قرار مهم کاری را ...

بررسی راهکار های مقابله با گرم شدن زمین

 

بررسی راهکار های مقابله با گرم شدن زمیناین روزها هوا آنقدر گرم است که در خانه زیر کولر ماندن گاهی اوقات ارزش آن را دارد که به خاطر آن حتی یک قرار مهم کاری را از دست داد. از هر کس که بپرسی چه پیر و چه جوان، می گوید، چنین گرمایی را به خاطر ندارد. گویی عادت هر ساله شهروندان گرمازده است که سالهای خنک تر پیشین را با حسرت و افسوس به یاد آورند و از هوا شکایت کنند که چرا هر سال گرم تر می شود. اما بهتر است بدانید، این هوا نیست که هر سال گرم تر می شود، آتش از جای دیگری بلند می شود، از زمین؛ از سیاره ای به نام زمین.بله، بالاخره مشکلی که مردم آن را کم اهمیت تر از پیدا کردن یک منزل مسکونی و دولت ها کمتر از مناقشات داخلی و خارجی می پنداشتند، کم کم خود را نشان می دهد. امسال و این دهه گرم شدن هوا و دهه های آینده احتمالا آب گرفتگی قسمت اعظم خشکی های جهان. ترسناک است ولی می توان آن را حتی از طاعون دوران رنسانس اروپا و ایدز دوران طلایی جهان امروز هم خطرناک تر دانست، اما با این همه می توانیم آن را کنترل کرده یا حتی با اقدامات خود برطرف کنیم. اما مهم اینجاست که باید چه کنیم. در مورد اقدامات جوامع بشری برای پیشگیری و کنترل گرم شدن زمین، نظرات متفاوت گوناگونی وجود دارد. بعضی ها معتقدند که اصلا نباید به این مسئله اهمیت داد و بعضی می گویند نتایج آن چندان هم که در رسانه ها عنوان می شود خطرناک نیست. این گروه استنباط می کنند که طولانی شدن فصل ها که مهمترین نشانه و اثر گرم شدن زمین است تغییر مهمی بر سرنوشت انسان و زمین نخواهد گذاشت. اگر این افراد، ایرانی بودند احتمالا فصل بندی ایران باستان را مثال می زدند و می گفتند مگر در آن دوران که ایرانیان فقط دو فصل تابستان و زمستان داشتند، دچار سرنوشت شومی شده بودند که ما بخواهیم امروز از آن بترسیم. در مقابل اینان اما، کسانی هستند که گرم شدن زمین را جدی گرفته اند و برای مقابله با آن راهکارهایی هم پیشنهاد می کنند. اصلی ترین و مهمترین پیشنهاد آنها برای جلوگیری از گرم شدن زمین، همانا جلوگیری از تولید دی اکسید کربن ودیگر گازهای گلخانه ای است. همانطور که می دانید، محققان و دانشمندان همگی متفق القول، دی اکسید کربن را اصلی ترین عامل گرم شدن زمین معرفی کرده اند. افرادی که معتقدند باید برای جلوگیری از گرم شدن زمین، تولید دی اکسیدکربن را شدیدا کاهش دهیم، بر این باورند که ما – در اینجا مجازا یعنی تمام انسان های زمین- بیش از حد مورد نیاز، انرژی مصرف می کنیم. آنها عقیده دارند برای جلوگیری از تولید دی اکسید کربن باید تمدن ها (جوامع پیشرفته صنعتی شهری) کاهش پیدا کنند که البته این نظریه مورد قبول تمام صاحب نظران نیست.در همین زمینه، کشورهای دارای تمدن بسیار پیشرفته – با همان تعریفی که پیشتر اشاره شد- پیمانی با نام پیمان کیوتو نوشته اند که طبق آن خروجی گازهای گلخانه ای در سال ۲۰۱۰ باید به میزانی برسد که در سال ۱۹۹۰ ثبت شده است. البته این طرح، مخالفان پیشرفته و غیرپیشرفته بسیار زیادی دارد که سردمدار همه آنها چین و آمریکا هستند.در این میان گروهی هم وجود دارند که بدون غرض ورزی، راهکارهای علمی برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای ارائه می دهند. این دسته از محققان، مخالف تمدن یا همان جوامع صنعتی پیشرفته نیستند، بلکه الگوی جدیدی برای آن ارائه می دهند.
اولین پیشنهاد آنها جایگزین کردن نفت، زغال سنگ و گاز با انرژی هسته ای است. در مورد جایگزین کردن زغال سنگ به عنوان بزرگترین ماده تولید کننده دی اکسید کربن در مقایسه با میزان انرژی تولید شده و همچنین تولید کننده سمی ترین گازهای جهان، می توان کمی خوشبین بود، اما جایگزین کردن گاز که به آن سوخت آینده می گویند لااقل تا آینده ای نه چندان نزدیک، دور از ذهن به نظر می رسد. راهکار دیگر، استفاده از انرژی خورشیدی است که آن هم به دلیل هزینه تمام شده بسیار بالا، فعلا جایگزین مناسبی به نظر نمی رسد.اگر فرض بر این باشد که تمام انرژی دنیا توسط نیروگاه های هسته ای (چه شکافت و چه همجوش هسته ای) تولید شود و هیچ گاز دی اکسید کربنی از این طریق تولید نشود، آن وقت مشکل استفاده گسترده از الکتریسیته به وجود می آید. یکی از بزرگترین مشکلات هم در بخش حمل و نقل به وجود خواهد آمد. جایی که فن آوری آن پا به پای فن آوری هسته ای رشد نکرده است و مطمئنا در آینده هم به همین صورت پیش خواهد رفت.
در همین بخش، یعنی صنعت حمل و نقل، گزینه دیگری هم برای کاهش و حتی قطع خروج دی اکسیدکربن مطرح است و آن استفاده از هیدروژن مایع است. حسن این ایده این است که موتورهای بنزین سوز براحتی می توانند از هیدروژن مصرف کنند، اما از مشکلات آن می توان به حجم باک سوختی اشاره کرد که باید برای ذخیره هیدروژن استفاده کرد. این مخزن تقریبا سه برابر باک های معمولی باید باشد، البته سوای قسمت خارجی باک که به صورت یک عایق عمل می کند. از هیدروژن علاوه بر راهکاری برای کاهش تولید گاز دی اکسید کربن، به صورت بالقوه به عنوان سوخت جایگزین بنزین هم نام برده می شود، اما در کنار تمام افراد و گروه هایی که به آنها اشاره شد، افراد دیگری هم وجود دارند که عقیده دارند کاهش تولید انرژی به تنهایی نمی تواند از گرم شدن زمین جلوگیری کند، بلکه باید با روش هایی دی اکسید کربن موجود در اتمسفر زمین هم کاهش یابد. تنها گزینه بسیار قدرتمند و سنتی آنها گیاهان، هستند. همه ما بخوبی می دانیم که گیاهان، دی اکسید کربن هوا را جذب می کنند و اکسیژن پس می دهند، اما بد نیست همه ما این را هم بدانیم که تنها گیاهانی که در حال رشد هستند این ویژگی را دارند، به همین خاطر این افراد پیشنهاد می کنند که در مناطق بسیار وسیعی از جهان باید درختان را برید و به جای آن درختچه ها یا درختانی که سریع رشد می کنند، کاشت و هنگامی که رشد آنها پایان یافت آنها را هم برید و درختان جدید کاشت. طبق این نظریه باید آنقدر این کار ادامه داده شود تا میزان دی اکسید کربن در اتمسفر تعدیل شود، اما نکته مهم اینجاست که این کار نیاز به زمان بسیار زیادی دارد. طرح هایی هم ارائه شده اند که راهکارهایی برای جذب دی اکسید کربن توسط اقیانوس پیشنهاد داده اند که البته هیچ کدام فعلا قابل اجرا نیست. در آینده هم باید منتظر طرح های دیگری باشیم چون مشکل گرم شدن زمین، خواهی ،نخواهی در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگترین چالش های جهانی است و اگر این بار این چالش برطرف نشود، دوباره همانند اجدادمان جهان دو فصلی خواهیم داشت، با این تفاوت که این بار ما فصل بندی مان را به زمین تحمیل نمی کنیم که این زمین است که ما را مقهور خشم خود خواهد کرد.